Klanten maken met hogere kosten van de bank, terwijl de niet-bancaire instellingen vullen het gat op het verstrekken van goedkopere deviezenoverdracht diensten aan klanten wereldwijd

De wereldwijde financiële crisis en de lagere opbrengsten voor de overheid van de overheden wereldwijd gedwongen beleidsmakers om het controversiële idee van het opleggen van een belasting op financiële transacties unshelve. Een dergelijk initiatief is van invloed op elke munt overdracht van de hele wereld en misschien wel duwen klanten om te zoeken naar een alternatief voor banken en traditioneel bankieren.

De voorgestelde belasting op financiële transacties binnen de Europese Unie (EU) zal een negatieve impact hebben op de vergoedingen die banken hun klanten in rekening voor valuta naar het buitenland en transfers tussen de EU en niet-EU-financiële instellingen, in het bijzonder. Uit een recente bijeenkomst van de EU financiële leiders in Brussel niet uit te werken een aangename stappenplan over het onderwerp, waardoor de hele financiële wereld een adempauze.

Het opleggen van een belasting op financiële transacties is geen nieuw idee en was in de lucht na het begin van de wereldwijde financiële crisis. De Duitse bondskanselier Angela Merkel en de Franse president Nicolas Sarkozy zijn sterke voorstanders van de belasting op financiële transacties, terwijl het Verenigd Koninkrijk en andere EU-en niet-EU-landen twijfels geuit dat een dergelijke belasting zou helpen om geld aan de staatskas. Volgens de Britse minister van Financiën George Osborne, niemand weet hoe een dergelijke belasting effectief zal werken, terwijl andere deskundigen uit te leggen dat de belasting op financiële transacties zal een negatieve impact op elke munt de overdracht in de wereld hebben.

Indien de voorgestelde belasting wordt opgelegd binnen de EU, is dit van invloed banken op twee manieren. In de eerste plaats aandelen en obligaties aankopen zullen worden onderworpen aan belasting en, ten tweede zullen de banken moeten extra belasting betalen over de winst en beloning. Bijgevolg zullen de banken gedwongen worden om de tarieven die zij rekenen voor een valuta-overdracht of andere financiële activiteiten van hun klanten om te compenseren voor de hogere belasting te verhogen.

Aan de andere kant, de banken zijn vaak terughoudend om te veranderen en ondernemende niet-bancaire instellingen snel vullen het gat op de markt van de valuta-overmakingen. Deze bedrijven reageren sneller en adequaat aan de wereldwijde vraag en aanbod van dergelijke diensten, terwijl de traditionele banken vaak om gebruik te maken niet op de steun, ook financiële, die zij ontvangen van de overheid. De technische kant van het voorstel is minder belangrijk, hoewel veel deskundigen geloven dat de invoering van de nieuwe belasting zou groot en uitgebreid onderzoek nodig naar de technische details.

Het enkele feit dat een dergelijke discussie is geweest op de tafel zo suggereert lang dat alle belanghebbenden een lange weg van het bereiken van een akkoord over de belasting op financiële transacties. Klanten moeten echter uitkijken voor problemen die voortvloeien uit de heffing van deze belastingen, namelijk hogere kosten voor de valuta-en financiële transacties, strengere financiële regelgeving, die soms een belemmering kan vormen om zaken te bewijzen, maar ook hogere kosten van het verplaatsen van geld naar het buitenland.

Het bereiken van een definitieve beslissing is in handen van de beleidsmakers, maar de gemiddelde klanten kunnen zich voorbereiden op de toekomst door het ontdekken van nieuwe middelen en mogelijkheden om de kosten van hun munt transfers te verlagen. Een mogelijke oplossing ligt bij de bestaande niet-bancaire instellingen en pasgeboren business-modellen, die de last van een nieuwe belasting op financiële transacties over de hele wereld kan verminderen.